Dinsdag 19 mei stond ronde 2 op het programma. Na mijn overwinning in de eerste ronde wist ik dat ik een sterke tegenstander zou treffen: Arent Luimes, drievoudig winnaar van dit toernooi en met een rating van 1957.
De opening verliep rustig, waarbij beide spelers hun stukken geleidelijk ontwikkelden. Ik probeerde met paard en dame ruimte op de damevleugel te pakken, maar na …e6 moest het paard het sterke veld d5 alsnog opgeven.
Daarna begon Luimes een aanval op de koningsvleugel. Met …f5 en later …f4 voerde hij de druk stap voor stap op, en met …h5 en vervolgens …g5 werd ik gedwongen verdedigende stukken naar die vleugel te halen.
In het middenspel werden meerdere stukken geruild. In tijdnood — minder dan vijf minuten op de klok — speelde ik 41.Tf1; achteraf bleek 41.Tg1 ongeveer +1,0 te geven. Het eindspel kreeg ongelijke lopers nadat torens en dames van het bord verdwenen.
Ik wist de complicaties rond de zwarte pion op c3 in goede banen te leiden, hield het materiaal in evenwicht en voorkwam dat de koning van Luimes actief werd. Na een lange en moeizame strijd eindigde de partij in remise.